Waar ligt het probleem 3 - Mitochondriale ziekte

PFTS-syndroom

Peri-weaning failure-to-thrive syndrome (PFTS) is een slecht groeisyndroom bij biggen rond de geboorte. Het komt met tussenpozen of continu voor op vrijwel alle varkensbedrijven. Het treft 5 - 15 % van de kudde. De symptomen zijn lethargie, anorexie, voederweigering en hongerdood door uitwerpselen zonder infectieuze oorzaak. Talrijke studies in verschillende landen hebben alle potentieel schadelijke infectieziekten uitgesloten. Specifiek pathogeenvrije (SPF) kuddes met een hoge diergezondheidsstatus zijn even vatbaar voor ziekten als de gemiddelde veestapel. Biggen geboren via keizersnede in een gnotobiotisch model en opgekweekt zonder colostrum vertonen ook het PFTS-syndroom. Een typisch symptoom is polyserositis (gelijktijdige ontsteking van verschillende zure membranen en ontwikkelingsafwijkingen van snel woekerende mucosale epitheel-, klier- en hersencellen). Het staat ook bekend als de ziekte van Concato. De katabole processen zijn verstoord zodat de reserves van het lichaam uitgeput raken.

Typische laesies:

• Ontsteking van het maagslijmvlies en atrofie van het darmslijmvlies (atrofie van de darmvlokken)
• Atrofie van de sereuze cellen die geelvormende mucinen afscheiden in het colonslijmvlies
• Ontsteking van het neusslijmvlies
• Atrofie van de zwezerik (atrofie van de zwezerik)
• Meningitis van onbekende oorzaak (niet-suppuratieve meningoencefalitis)

Als de mitochondriën niet goed functioneren, ontbreekt het de cellen aan energie en kunnen weefsels en organen niet goed functioneren.

Er is een verband tussen Arginine tekort en thymusatrofie. In het geval van thymusatrofie worden er te weinig T-lymfocyten geproduceerd. Als gevolg hiervan sterven de biggen of moeten ze worden geëuthanaseerd in overeenstemming met de regelgeving voor dierenwelzijn vanwege hun ernstige verzwakking. (Yanyun Huang, Henry Gauvreau, John Harding 2011; 2012).

Het symptomencomplex staat in de menselijke geneeskunde bekend als mitochondriële ziekte en lijkt erg op het PFTS-syndroom.

Niacine komt in elke lichaamscel voor

Nicotinezuur of Nicotinamide is een actieve verbinding die dehydraterende en oxiderende enzymen opbouwt. Een andere actieve vorm is de omkeerbare waterstofdrager nicotinamide adenine dinucleotide (NAD+). Deze enzymen spelen een cruciale rol in het intermediaire metabolisme, dat essentieel is voor het functioneren van de enzymen die betrokken zijn bij de celademhaling.

Zonder nicotinamide wordt de afbraak en synthese van vetzuren, koolhydraten en Aminozuren niet correct.

Aangezien de meeste Intestinale bacteriën Om nicotinezuur te kunnen synthetiseren uit het aminozuur tryptofaan, moet de darm in goede conditie zijn. Als de darm in een staat van dysbiose verkeert (gebrek aan gunstige darmflora), kan hij geen niacine (nicotinezuur) synthetiseren uit tryptofaan. In dit geval is het darmslijmvlies beschadigd. Er wordt niet genoeg tryptofaan en nicotinezuur opgenomen (60 mg tryptofaan = 1 mg nicotinezuur).

Tryptofaan en nicotinezuur zijn voorlopers van nicotinamide

Ze worden gebruikt in de Lever worden omgezet in actieve nicotinamide en spelen een rol bij de synthese van geslachtshormonen. Het lichaam heeft nicotinamide nodig voor de synthese van Oestrogeen, progesteron en testosteron.

Dr. Judit Mária Molnár is professor aan de Semmelweis Universiteit voor Geneeskunde in Hongarije, waar ze mitochondriële ziekten bestudeert. Deze kunnen al op de kinderleeftijd optreden en zeer ernstig zijn. Op volwassen leeftijd is de ziekte meestal milder. Symptomen zijn onder andere hangende oogleden, spierzwakte, spieratrofie, epilepsie, verschillende endocriene stoornissen, bloedarmoede van onbekende oorzaak, coördinatiestoornissen en psychiatrische symptomen.

Het disfunctioneren van cellulaire mitochondriën is deels erfelijk, maar verworven mitochondriale defecten veroorzaakt door milieu- en voedingsfactoren komen ook steeds vaker voor. Volgens onderzoeker Douglas Wallace leidt de opeenstapeling van mitochondriale schade tot beschavings- en verouderingsziekten (Wallace, 2005).
De meeste ziekten treden op tussen 40 en 50 jaar en de fysieke achteruitgang begint tussen 50 en 60 jaar.
De dagelijkse behoefte van de mens aan tryptofaan is 250-500 mg. 94% van dit essentiële aminozuur wordt gebruikt bij de productie van NAD+.

Milieuveranderingen beïnvloeden de beschikbaarheid van het aminozuur tryptofaan

Het wereldwijd meest gebruikte herbicide is Glyfosaat. Het remt de productie van tryptofaan en fenylalanine (essentiële aromatische aminozuren). Deze worden gevormd via de shikimate pathway in planten, bacteriën en sommige schimmels.