- Darmowa dostawa od 399 -

Naturalna poprawa funkcji nerek

Nerki są jednym z naszych najważniejszych narządów detoksykacyjnych i wiele osób cierpi na choroby nerek. Nowoczesny, siedzący tryb życia oraz wysokie i regularne spożycie przetworzonej żywności mają ogólnie negatywny wpływ na organizm, a w szczególności na nerki.

Wpływ na nerki

Niektóre środki przeciwbólowe dostępne bez recepty mogą być szczególnie niebezpieczne dla komórek nabłonka nerkowego. Zwężają one naczynia włosowate w nerkach, upośledzając krążenie krwi i powodując głód tlenowy. Mogą również wywoływać stany zapalne o podłożu alergicznym.

Leki przeciwbólowe mogą powodować wzrost ciśnienia krwi, zatrzymanie płynów, zatrzymanie wody i podwyższony poziom potasu. Osoby z cukrzycą, wysokim ciśnieniem krwi, chorobami serca i osoby starsze są szczególnie narażone na ryzyko. Ważne jest, aby unikać regularnego przyjmowania środków przeciwbólowych, aby chronić nerki i zapobiegać ich dalszemu uszkodzeniu.

Nerki mogą utrzymać równowagę płynów i elektrolitów tylko wtedy, gdy autonomiczny układ nerwowy, który jest odpowiedzialny za homeostazę organizmu, funkcjonuje prawidłowo i jest dobrze regulowany przez hormony. Jeśli regulacja hormonalna jest wadliwa lub autonomiczny układ nerwowy jest słabo regulowany, zwłaszcza w stanie przywspółczulnym, funkcja nerek jest nieodpowiednia.

Jak działają nerki

Nerki dorosłego człowieka pompują średnio około 1500 litrów krwi dziennie. Oznacza to, że nasza krew (około 5 litrów) krąży przez nie 300-350 razy dziennie. Normalnie więc około 1300 ml krwi na minutę przechodzi przez naczynia krwionośne i kanaliki, które filtrują i usuwają produkty końcowe i produkty rozpadu przemiany materii w organizmie, toksyny, nadmiar wody i soli mineralnych. Efektem końcowym tego złożonego procesu jest powstawanie 1-2 litrów moczu na dobę, który jest wydalany z nerek przez moczowody, pęcherz moczowy i cewkę moczową.

Regulacja pracy nerek na poziomie molekularnym

Kolejnym krokiem w regulacji jest regulacyjna rola tzw. hormonów tkankowych, czyli neuroprzekaźników, na poziomie molekularnym.

Każda z dwóch nerek zawiera około 1,2 miliona małych „oczyszczalni ścieków”, z których każda pracuje niezależnie. Łączna długość kłębuszków nerkowych i kanalików nerkowych wynosi od 220 do 240 kilometrów, a średnica kanalików nerkowych to 40 mikronów. W tak cienkim i niewiarygodnie długim narządzie kanalikowym, w którym ogromną rolę odgrywa rozszerzenie naczyń krwionośnych, szczególnie ważna jest rola regulujących neuroprzekaźników.

Tlenek azotu (produkowany przez śródbłonkową syntazę tlenku azotu (eNOS) w procesie metabolizmu L-argininy) jest ważnym regulatorem funkcji ściany naczyniowej. Uszkodzenie tego systemu odgrywa rolę w wielu procesach patologicznych w układzie naczyniowym, w tym w miażdżycy (zwężenie naczyń), angiogenezie (zdolność naczyń krwionośnych do wzrostu i ponownego wzrostu), hiperplazji neointimy (pogrubienie błony naczyniowej) i nadciśnieniu płucnym (zwiększone ciśnienie krwi w małym naczyniu krwionośnym).

Tlenek azotu (NO), jako neuroprzekaźnik, pełni kilka ważnych funkcji, m.in. otwiera naczynia krwionośne, co umożliwia przepływ krwi z większą prędkością przez większą powierzchnię przekroju poprzecznego przy niższym ciśnieniu krwi. Pomaga również otwierać mikrokapilary (naczynia włosowate), poprawiając dopływ tlenu i składników odżywczych do komórek. Regulacja przepływu krwi do nerek jest utrzymywana przez perfuzję rdzenia (odpowiedni przepływ krwi przez kanaliki nerkowe). Jeśli to działa dobrze, nerki będą miały również odpowiednią reabsorpcję sodu w kanalikach.

Istnieją trzy izoformy enzymu produkującego NO – syntazy tlenku azotu (NOS). Regulacja syntezy NO w nerkach jest złożona. Ostatnie badania podkreślają różne role regulacji nNOS i eNOS w regulacji syntezy NO w nerkach.

Złożona rola fizjologiczna nerek

Oprócz funkcji wydalniczych, nerki pełnią również funkcje pozawydzielnicze. Nerki odgrywają rolę w regulacji ciśnienia tętniczego krwi nie tylko poprzez utrzymywanie objętości i składu płynu pozakomórkowego, ale również poprzez wydzielanie (produkcję) hormonu zwanego reniną.

Inne funkcje endokrynne nerek obejmują regulację produkcji czerwonych krwinek (erytropoezę). 90% hormonu regulującego, erytropoetyny, jest wytwarzane w nerkach. Erytropoetyna reguluje powstawanie czerwonych krwinek w szpiku kostnym. W bardzo wielu przypadkach przyczyną anemii jest brak hormonu regulacyjnego, a nie niedobór żelaza.

Czy zwierzęta cierpią na te same problemy zdrowotne co ludzie?

U świń hodowlanych 10-15% stada cierpi obecnie na anemię. Podczas badania moczu tych zwierząt szybki test zawsze wykazuje bardzo wysokie wartości wskazujące na upośledzoną funkcję nerek (wartości kreatyniny i mocznika dwukrotnie lub trzykrotnie przekraczają górną granicę normy).

Związek pomiędzy poziomem witaminy D a funkcją nerek

Ostatni etap syntezy hormonu witaminy D, 1,25-dihydroksywitaminy D (znanej również jako kalcytriol), zachodzi w nerkach.

Dlaczego tak wiele osób ma niski poziom kalcytriolu (hormonu witaminy D) we krwi? W suplementach witaminy D przyjmujemy witaminę D 3, cholekalcyferol, który nie jest skutecznym hormonem D. Wątroba przekształca go w kalcydiol (25-hydroksycholekalcyferol), a nerki w kalcytriol (1,25-dihydroksycholekalcyferol), cząsteczkę, która jest aktywnym hormonem D.

Jeśli badania krwi wykazują zmniejszony lub niski GFR (miara zdolności nerek do filtrowania krwi), ma to duży wpływ na rozwój osteoporozy i zwiększone ryzyko raka spowodowane brakiem hormonu D.

W nerkach powstaje również wiele innych cząsteczek regulacyjnych, które po uwolnieniu do krążenia działają jako hormony lub jako lokalne mediatory parakrynne (hormony miejscowe).

Podstawowy składnik funkcji nerek: tlenek azotu

Kluczem do prawidłowego funkcjonowania nerek jest regularne tempo produkcji tlenku azotu, co skutkuje elastycznym układem naczyniowym.

W chorobie niedokrwiennej nerek (IRD) dochodzi do zmniejszenia ilości krwi przepływającej przez nerki, znacznego obniżenia wskaźnika filtracji kłębuszkowej (GFR) oraz utraty miąższu nerkowego (kory nerek) na skutek zwężenia tętnic nerkowych.

Tlenek azotu jest niezbędnym przekaźnikiem chemicznym produkowanym w organizmie i znajdującym się w krwiobiegu. Produkcja tlenku azotu w organizmie powoduje zwężenie i rozszerzenie naczyń krwionośnych, co poprawia przepływ krwi do wszystkich narządów i komórek.

Od około 40. roku życia produkcja tlenku azotu u wszystkich ludzi nieuchronnie spada, dlatego ludzie w wieku 50. i 60. lat mają tylko około połowy poprzedniej ilości tlenku azotu. Odbija się to na znacznie gorszym ukrwieniu serca i nerek, a tym samym całego organizmu. Jednak tak długo, jak organizm posiada substancje potrzebne do produkcji tlenku azotu, produkcja tego ważnego składnika nigdy nie ustanie całkowicie.

Żywność, która wytwarza tlenek azotu

Badania naukowe nad konkretnymi pokarmami i ziołami wspierają stare, tradycyjne podejście do regeneracji serca. Okazało się, że wiele z badanych pokarmów, od wieków stosowanych w leczeniu problemów sercowo-naczyniowych, dostarcza organizmowi wysoce skutecznych substancji, które wykorzystuje on do przekształcania tlenku azotu.

Przykłady obejmują zielone warzywa liściaste, takie jak szpinak, chrzan, biała kapusta, kalafior i brokuły, boćwina oraz wiele warzyw korzeniowych, takich jak seler, marchew i buraki. Wszystkie one są doskonałym źródłem materiałów wyjściowych potrzebnych do produkcji tlenku azotu. Dlatego ważne jest, aby regularnie włączać te produkty do swojej diety.

Obserwacje u zwierząt

Według Alana Archibalda, badacza z Uniwersytetu w Edynburgu, badania leków na świniach dają najlepsze wyniki, jeśli chodzi o badanie efektu u ludzi.

W ciągu ostatnich 15 lat nastąpiły drastyczne zmiany w stanie nerek u świń. Od 1990 do 2011 roku nasz główny twórca produktu badał nerki 7-12 000 świń rocznie, a w latach 2011-2017 dokonał sekcji prawie 300 świń hodowanych na fermach trzody chlewnej i wysyłanych do rzeźni. Jest to tak zwany monitoring ubojni. Z doświadczeń wynika, że problem tkwi w składzie paszy dla hodowanych zwierząt, a nie w zawartości toksyn grzybowych w zbożach używanych do pasz.

Niepokojący był fakt, że 4-5 miesięczna świnia, mimo młodego wieku, nie produkuje wystarczającej ilości tlenku azotu. 4-5 miesięczna świnia jest w początkowej fazie swojego okresu rozrodczego, czyli w przeliczeniu na człowieka ma około 14-15 lat.

W czym tkwi problem?

Czy może być inna przyczyna niedostatecznej produkcji NO niż wiek?

Wiemy już o związku pomiędzy wiekiem a produkcją NO oraz o roli NO w otwieraniu naczyń krwionośnych, ale nie wspomniano jeszcze o jednym ważnym czynniku: antagonizmie lizyna-arginina, który jest najważniejszą przyczyną braku produkcji NO.
Poniżej przedstawimy znaczenie tego procesu, który niestety jest ignorowany przez przemysł paszowy i spożywczy.

Dlaczego w organizmie człowieka może występować niedobór argininy?

Około 20% ludzkiego organizmu stanowi białko, które odgrywa kluczową rolę w prawie wszystkich procesach biologicznych. Aminokwasy są budulcem białek. Aminokwasy wpływają na funkcjonowanie narządów, gruczołów, ścięgien i tętnic oraz biorą udział w transporcie składników odżywczych. Są one również ważne w gojeniu się ran i regeneracji tkanek, zwłaszcza mięśni, kości, skóry i włosów, a także w usuwaniu wszelkiego rodzaju złogów powstałych podczas przemiany materii.

W ostatnich latach obserwuje się wzrost wykorzystania L-lizyny jako wolnego aminokwasu wzmacniającego smak w żywności przetworzonej. Lizyna ma wyśmienity smak. Lizyna ma negatywny wpływ na krążenie krwi ze względu na swój korzystny smak. Ze względu na to, że lizyna i arginina są bardzo podobne, te dwa aminokwasy mają tę samą cząsteczkę transportową, tzw. białko transportera błonowego (cząsteczka nośna).

Wolne aminokwasy praktycznie nie występują w dużych ilościach w przyrodzie. Liczba cząsteczek nośnikowych w organizmie jest ograniczona, a wchłanianie wolnych aminokwasów przebiega zgodnie z kinetyką Michaelisa-Mentena. Wchłanianie lizyny z jelita powoduje odciąganie cząsteczek nośnikowych z organizmu, dlatego z powodu braku cząsteczek nośnikowych dochodzi do miejscowego niedoboru argininy.

Fulvicherb- Synergy zawiera dużą ilość kwasu fulwowego, który ma dla nas dwie zalety. Ze względu na swoją masę cząsteczkową jest łatwo wchłaniany na drodze prostej dyfuzji w początkowej części jelita cienkiego. Zawiera dużą ilość rodników karboksylowych w stosunku do masy cząsteczki, które pozwalają na wiązanie wolnych aminokwasów w formie złożonej (wchłanianie w formie złożonej sprawia, że proces nie zużywa skończonej ilości dostępnych cząsteczek nośnika)

Fulvicherb – Synergy jest mieszany z pokarmem już w żołądku. Obecność kwasu fulwowego umożliwia wchłanianie wolnych aminokwasów zawartych w pokarmie, w szczególności lizyny i argininy, w postaci kompleksu kwas fulwowy-aminokwas. Jeśli wolne aminokwasy są wchłaniane jako kompleks, nie dochodzi do antagonizmu lizyna-arginina.

Obecność argininy w organizmie umożliwia powstawanie tlenku azotu i rozszerzenie naczyń krwionośnych (otwieranie naczyń krwionośnych). To fizjologicznie uzasadnione działanie pomaga utrzymać krążenie i optymalne ciśnienie krwi.

Arginina – odkrycie nagrodzone Nagrodą Nobla

W 1998 r. przyznano 3 Nagrody Nobla za wyjaśnienie fizjologicznej roli L-argininy i tlenku azotu.

Terminem medycznym określającym przywrócenie zdrowej funkcji nerek jest reperfuzja niedokrwienna (RIR). Kilka niezależnych instytutów badawczych przeprowadziło eksperymenty fizjologiczne na różnych zwierzętach doświadczalnych, w których niedokrwienie nerek (RIR) zostało wywołane za pomocą L-argininy.

Fulvicherb – Synergy dzięki zawartości „chronionej argininy” (kompleks kwas fulwowy-arginina) ma znacznie lepszą siłę biologiczną niż sama L-arginina, zgodnie z prawem kinetyki Michaelisa-Mentena.

Fulvicherb – Synergy jest opatentowany od 2017 roku.
Reasumując Fulvicherb – Synergy bezpośrednio wspiera optymalne ciśnienie krwi, dotlenienie tkanek i oczywiście prawidłową pracę nerek dzięki zawartości „chronionej argininy”. Pośrednio ma pozytywny wpływ na krążenie krwi poprzez utrzymanie dobrej jakości flory jelitowej i wspomaganie prawidłowego funkcjonowania wątroby.

Perspektywy biochemiczne – wrażliwość na histaminę i flora jelitowa

Zasadniczo trzy substancje, które mają największy wpływ na regulację otwierania naczyń krwionośnych (wazodilatację) to tlenek azotu, prostaglandyny i amina biogenna histamina.
Tlenek azotu bierze udział w aktywacji produkcji prostaglandyn, a ich działanie jest synergistyczne (wzajemnie się wzmacniające).
Nadprodukcja aminy biogennej histaminy jest negatywnym skutkiem działania szkodliwych bakterii jelitowych. Największą rolę odgrywają w tym tzw. bakterie produkujące enzym dekarboksylazę. Wątroba, w optymalnym stanie i wydolności, ma również ważną rolę do odegrania w bardzo drobnej, precyzyjnej regulacji optymalnej ilości histaminy i innych hormonów tkankowych w organizmie poprzez produkcję enzymów oksydazy monoaminowej (MAO) i oksydazy diaminowej (DAO).

Tlenek azotu odgrywa kluczową rolę w wielu procesach fizjologicznych, a jego odpowiedni poziom jest niezbędny dla zachowania zdrowia.

ZAREJESTRUJ SIĘ I UZYSKAJ 10% ZNIŻKI

Dołącz do naszej listy e-mailowej i uzyskaj dostęp do ekskluzywnych ofert.

SUBSKRYBUJ I OTRZYMUJ

10% od

Dołącz do naszej listy e-mailowej i uzyskaj dostęp do ekskluzywnych ofert.

Dodatkowo, zaoszczędź 10% na pierwszym zamówieniu.